Autorski materiał redakcyjny · swietlica.edu.pl. Zdjęcie jest ilustracją tematu.
Pomysł i cel zajęć
Praktyczny sposób na ustalenie kilku czytelnych zasad i regularne wracanie do nich. Propozycja jest przeznaczona dla grupy w wieku 6–9 lat; czas 40 minut traktuj jako orientacyjny. Wybierz spokojne tempo i zostaw przestrzeń na pytania. Efektem pracy będzie wspólnie przećwiczony sposób komunikacji i konkretne zdania przydatne w codziennych sytuacjach.
Co przygotować?
- duży arkusz
- małe kartki
- flamastry
Rozłóż przybory tak, aby dzieci mogły po nie sięgać. Sprawdź dostępność miejsca oraz możliwość wykonywania zadania przy stoliku. Zapowiedz kolejne etapy, zanim grupa zacznie pracę.
Przebieg krok po kroku
Zacznij od ciekawości
Zapytaj, co pomaga czuć się dobrze podczas wspólnych zajęć. Zbierz pomysły bez oceniania.
Daj przestrzeń na próbowanie
Połącz podobne propozycje. Zapisuj zasady jako działania, na przykład: Odkładamy przybory na miejsce.
Rozwiń pomysł
Wybierzcie od czterech do sześciu zasad. Do każdej dzieci rysują prosty znak.
Zatrzymaj się i porozmawiaj
Ustalcie termin powrotu do plakatu. Po tygodniu omówcie, co działa i którą zasadę trzeba doprecyzować.
Jak dopasować materiał do grupy?
Prostsza wersja: przeczytaj polecenia po jednym, pokaż przykład pierwszego kroku i zaproponuj pracę w parze. Dziecko może opowiedzieć odpowiedź lub narysować ją zamiast pisać.
Dodatkowe wyzwanie: poproś starsze dzieci o samodzielne zaplanowanie kolejności pracy i uzasadnienie wybranego rozwiązania. Mogą przygotować instrukcję dla kolejnej grupy.
Spokojna alternatywa: pozwól obserwować pierwszą rundę i dołączyć później. W razie potrzeby ogranicz liczbę bodźców i przygotuj osobne miejsce przy stoliku.
Pytania na zakończenie
- Co było dla Ciebie najciekawsze?
- Co pomogło Ci wykonać zadanie?
- Co zrobisz inaczej przy kolejnej próbie?
Nasz kontrakt świetlicowy
Imię lub symbol: .................................. Data: .....................
Nasza zasada: …
Jak wygląda w praktyce? …
Co może nam przypomnieć o niej? …
Sprawdzimy ją dnia…
Wskazówka dla prowadzącego
Nie wymagaj opowiadania o prywatnych przeżyciach. Używaj fikcyjnych przykładów i pozostaw możliwość pominięcia odpowiedzi. Materiał wspiera codzienną rozmowę wychowawczą.



