Autorski materiał redakcyjny · swietlica.edu.pl. Zdjęcie jest ilustracją tematu.
Pomysł i cel zajęć
Rozmowa i krótkie scenki o proszeniu, odmawianiu i proponowaniu pomocy. Propozycja jest przeznaczona dla grupy w wieku 6–9 lat; czas 30 minut traktuj jako orientacyjny. Wybierz spokojne tempo i zostaw przestrzeń na pytania. Efektem pracy będzie wspólnie przećwiczony sposób komunikacji i konkretne zdania przydatne w codziennych sytuacjach.
Co przygotować?
- karty z sytuacjami
- papier
- flamastry
Rozłóż przybory tak, aby dzieci mogły po nie sięgać. Sprawdź dostępność miejsca oraz możliwość wykonywania zadania przy stoliku. Zapowiedz kolejne etapy, zanim grupa zacznie pracę.
Przebieg krok po kroku
Zacznij od ciekawości
Przeczytaj sytuację: dwie osoby chcą użyć tych samych kredek. Zapytaj, co mogą powiedzieć sobie nawzajem.
Daj przestrzeń na próbowanie
W parach przygotujcie dwie wersje rozmowy. W drugiej użyjcie jasnej prośby i propozycji rozwiązania.
Rozwiń pomysł
Zapiszcie zdania: Czy mogę…?, Potrzebuję… oraz Proponuję… Dzieci dopisują własne przykłady.
Zatrzymaj się i porozmawiaj
Wybierzcie jedno zdanie do ćwiczenia podczas zajęć. Pod koniec zapytaj, kiedy udało się go użyć.
Jak dopasować materiał do grupy?
Prostsza wersja: przeczytaj polecenia po jednym, pokaż przykład pierwszego kroku i zaproponuj pracę w parze. Dziecko może opowiedzieć odpowiedź lub narysować ją zamiast pisać.
Dodatkowe wyzwanie: poproś starsze dzieci o samodzielne zaplanowanie kolejności pracy i uzasadnienie wybranego rozwiązania. Mogą przygotować instrukcję dla kolejnej grupy.
Spokojna alternatywa: pozwól obserwować pierwszą rundę i dołączyć później. W razie potrzeby ogranicz liczbę bodźców i przygotuj osobne miejsce przy stoliku.
Pytania na zakończenie
- Co było dla Ciebie najciekawsze?
- Co pomogło Ci wykonać zadanie?
- Co zrobisz inaczej przy kolejnej próbie?
Słowa, które pomagają
Imię lub symbol: .................................. Data: .....................
Sytuacja: …
Potrzeba pierwszej osoby: …
Potrzeba drugiej osoby: …
Propozycja rozwiązania: …
Wskazówka dla prowadzącego
Nie wymagaj opowiadania o prywatnych przeżyciach. Używaj fikcyjnych przykładów i pozostaw możliwość pominięcia odpowiedzi. Materiał wspiera codzienną rozmowę wychowawczą.



